| Tak nagle mnie naszło, a nigdzie tego nie moge wyłuskać, jak wyglądała
kwestia
| poboru do służby wojskowej w przedwojennej Polsce. Czy istniała umownie
| zasadnicza służba wojskowa? Ile trwała? Jakie jednostki były zawodowe? W
ogóle
| jak wyglądała przedwojenna administracja wojskowa jeśli chodzi o pobór
| (jeśli takowy istniał)?
| pzdr
Jak widze takie pytania, to zawsze mam wątpliwości, czy ktoś mnie nie
podpuszcza. Podobnie jak kiedy młody człowiek przekonywał mnie niedawno,
że Polska przegrała z NIemcami w 1939 roku, bo oni mieli zawodowe wojsko.
Pobór w PL przed II wś był powszechny. Niemal 100 % zdrowych mężczyzn było
powoływanych. Nominalnie służba (pojęcia zasadnicza wtedy nie używano)
trwała 2 lata, choć czasami była nieco skracana. Absolwenci szkół średnich
i wyższych służyli rok (Szkoła Podchorązych Rezerwy + praktyka) i kończyli
jako podoficerowie-podchorążowie, stopień oficerski zdobywali podczas
dodatkowego szkolenia rezerwistów. Jednostek zawodowych nie było.
"W mysl ustawy obowiazek sluzby wojskowej rozpoczynal sie w 21 roku zycia i
trwal: w sluzbie czynnej do konca roku w ktorym poborowy konczyl lat 23, w
rezerwie do konca roku, w ktorym szeregowy konczyl 40 lat zycia, a ofocer
rezerwy 50 lat; w pospolitym ruszeniu do konca roku, w ktorym szeregowy
konczyl lat 50 a ofocer pospolitego ruszenia 60 lat.
Poborowym i ochotnikom, ktorzy ukonczyli panstwowa lub rownorzedna
panstwowej szkole srednia i zlozyli egzamin dojrzalosci, przyslugiwalo
prawo do skroconej sluzby czynnej. Czas trwania skroconej sluzby nie mogl
przekroczyc 15 miesiecy. Jezeli poborowi i ochotnicy w czasie jej odbywania
nie uzyskali warunkow wymaganych do mianowania podporucznikiem rezerwy,
wowczas tracili prawo do skroconej sluzby czynnej.
Poborowi ktorzy nie zostali powolani do sluzby czynnej w roku, w ktorym
osiagneli wiek poborowy, byli zaliczani do ponadkontyngentowych. Powolanie
ich do wojska moglo nastapic do konca roku, w ktorym konczyli 25 lat.
Sluzba czynna w WP ustawowo trwala 2 lata z wyjatkiem sluzby w kawalerii i
artylerii konnej (2 lata i 1 miesiac) oraz marynarce wojennej (2 lata i 3
miesiace). ... Presja opinii publicznej oraz ciezka sytuacja finansowa
panstwa w 1924 roku do ograniczenia w piechocie, artylerii i taborach
sluzby czynnej do 18 miesiecy."
Centralne kierownictwo sluzba poborowa nalezalo do mionistra spraw
wojskowych, ktorego organem fachowym bylo Wydzial Poborowy dzialajacy w
pierwszym okresie w ramach Dep. X spraw Poborowych MSWojsk. a od sierpnia
1923 w ramach Dep. I Piechoty MSWojsk.
W okregach korpusu organem fachowym w sprawach poboru nyly referaty
uzupelnien. Kontrole dzialalnosci i sprawnosci urzedow poborowych na
obszarze danego okregu korpusu przeprowadzal inspektor poborowy, ktory byl
organem inspekcyjnym dowodcy okregu korpusu.
Organami wykonawczymi sluzby poborowej byly powiatowe komendy uzupelnien
PKU, obejmujace od 1 do 6 powiatow. ... W omawianym okresie siec urzedow
poborowych osiagnela liczbe 118."
"Wojsko Polskie w latach 1921-1926"
Mieczyslaw Cieplewicz, Ossolineum 1998
str. 150-152
Ciekawostka i wyksztalceniu oficerow:
W 1928 roku wykształceniem wyższym legitymowało się prawie 14 procent
oficerów, a podstawowym tylko 6,5 procent. W poszczególnych rodzajach
broni oficerów z wyższym wykształceniem najwięcej było w marynarce wojennej
(12 procent), wojskach inżynieryjno-saperskich (9,7 procent), łączności (9
procent) i artylerii (8,8 procent). Najmniej natomiast w piechocie (4,8
procent), kawalerii (3,9 procent) i lotnictwie (2,8 procent). Spośród
wymienionych rodzajów broni oficerowie z wykształceniem podstawowym byli
tylko w piechocie i lotnictwie. Jeśli chodzi o służby, wykształcenie wyższe
posiadało 100 procent kadry sądownictwa i 97,7 procent weterynarii.
Natomiast w służbie kancelaryjnej oraz gospodarczej było 54,1 procent z
wykształceniem podstawowym i tylko 3 procent z wyższym
Franciszek Kusiak
"Życie codzienne oficerów Drugiej Rzeczypospolitej", PIW 1992
str. 10